İlk 9 ay daha önce aynı anda hiç hissetmediğim duyguları yaşattı bana.
İnanılmaz gergin ve tedirgin, bir o kadar heyecanlı ve sabırsızdım.
İçimde her dakika büyüyen NEFES'e ben de her dakika daha çok bağlanıp sevgi ile doluyordum.
Hayatım birdenbire değişmiş, daha kucağıma almadan bütün geleceğim minik oğlum olmuştu.
Vücudumla birlikte ruhum da değişip şekilleniyordu. İçimden yepyeni bir Gerda, ANNE çıkmıştı.
Sonunda sabırsızlık ve korku ile beklediğim o gün gelmiş çatmıştı.
Metem ile ilk tanışmamız masal gibiydi. Anestezi etkisinden henüz tam çıkmamışken getirdiler miniğimi bana.
Gözlerimi tam açamıyor, ellerime hakim olamıyordum.
Sonra o en güzel ve çok acı veren emzirme duygusu ile tanıştım. O an hissettiklerimi ifade etmem mümkün değil sanıyorum. Sanki dünyada tek anne sensin ve doğurdun bebek gibisi tek bir tane daha yok.
O minik surat her saniye beni kendine bağlayıp aşık ediyordu.
Uykusuz geceler ve günler, tek başına verilen annelikle tanışma ve alışma mücadelesi.
Gazımız, dişimiz, agumuz, gülümsememiz, ek gıdamız, emeklememiz, kahkamız ,ayağa kalkmamız derken 9 aylık olduk biz.
Bu 9 ayda Metem ile birlikte bende büyüdüm, geliştim, anneliği öğrendim ve öğreniyorum hala.
'Anne olunca anlarsın' dedikleri olaya artık anne olarak baktım, değerlendirdim ve hala anlamadım, anlayacağımı da sanmıyorum.
Mutluyum , çok mutluyum !
Anne olmaktan, Mete'nin annesi olmaktan inanılmaz mutlu ve gururluyum.
Her evlat annesi için bir tane ve en özeldir.
Benim için de Mete dünyanın en tatlı ve en sevimli bebeği.
Seviyorum, çok seviyorum !
Metemin yüzünde, gözlerinde gülücük eksik olmasın diliyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder